Een illegaal oliebollenfeest

Overig

Een Biltschoon portret 

Alweer honderdvijfentwintig dagen geleden verschoven wij een provincie naar rechts. Ons allereerste hallo in de straat werd al gauw een uitnodiging voor het thuisconcert aan de overkant. En vandaag zijn we met ons eigen schaaltje en servetjes welkom op de oudejaarstraditie van onze lieftallige buurvrouw, die de straat ieder jaar van smeuïge bollen voorziet.

De geur van verhitte oliën stromen de voortuin in. Ik druk op de bel. Even ben ik blij dat we niet met zeven aan komen zetten. Het is voor mij het meest illegale feestje van deze lockdown. Als ik binnenkom tel ik drie mensen aan de keukentafel. Ik leg me erbij neer. De boa’s zullen geen huiskamers ingluren om wat extra gasten in de woonkamer te bestraffen. Onze buurvrouw bakt in vervoering en straatgenoten zeggen ons gedag. ‘Wonen jullie op 81?’ vraagt de dame naast me. Haar ogen glinsteren. Het is het uitje waar zij zich al lang op verheugde. Het staat ook in mijn lockdownhoogtepunten top drie. Eindelijk een gesprek zonder videoscherm, met iemand náást mijn eigen familie.

Gevuld met een oliebol én een goed voornemen rijker loop ik het pad af. Dat ik ook ooit maar zo’n buur mag zijn. Met een huis als sociale broedplaats, met warme tradities en waar straatgenoten welkom zijn voor koffie. En een oliebol om het nieuwe jaar in te luiden.

Door Frederiek Verberg

advertentie