Celliste Donna wint 3de prijs in finale

Tijdens de 52ste Nationale Finale van het klassieke Prinses Christina Concours wist de Biltse Donna van Leeuwen (14 jaar) de derde prijs te bemachtigen met haar cellospel, een masterclass naar keuze. Wat betekent muziek voor Donna?

Bilthoven - Bij het betreden van de woonkamer valt het oog meteen op de muziekhoek waar de piano staat, de cello, de viool en muziekstandaards. Tegen de muur prijkt een kast rijkelijk gevuld met cd's van klassieke muziek.
Donna van Leeuwen: "Het klopt dat wij een muzikale familie zijn. Mijn zus Luna speelt viool en heeft een paar jaar geleden de tweede prijs gewonnen tijdens het Prinses Christina Concours. Mijn moeder is viooldocente op het conservatorium in Groningen en Den Haag en mijn vader speelt in zijn vrije tijd cello. Mijn ouders hebben elkaar zelfs ontmoet door de muziek. De rode draad door ons leven is muziek."
Donna speelt sinds haar vijfde jaar de cello. Ze is opgenomen in het jong talentenplan en krijgt privéles aan het conservatorium zowel in Groningen als in Den Haag van docent Jan-Ype Nota. Naast haar muzikale talenten is Donna ook gewoon een middelbare scholiere op het gymnasium die naast muziek maken in haar vrije tijd andere hobby's heeft en graag tennist.
Donna: "De buitenwereld denkt vaak dat ik erg gepusht word om zoveel tijd in het oefenen te steken, maar ik moet niks. Muziekspelen is voor mij echt een hobby en ik doe het voor mijn plezier. Ik oefen per dag ongeveer 1,5 uur en houd daardoor genoeg ruimte over voor andere zaken. Ook al speel ik klassieke stukken ik luister ook graag naar popmuziek. Van popmuziek word ik blij en klassieke muziek geeft mij rust."
Het spelen op concours geeft Donna een extra stimulans om het goed te doen. Uiteraard heeft ook ze last gehad van plankenkoorts, maar de ervaring heeft haar geleerd dat onder andere een paar bananen eten vooraf helpt.
Donna: "Het is bijna onmogelijk om de stukken tijdens optredens perfect te spelen, maar dat hoeft eigenlijk ook niet, want daardoor is de muziek heel persoonlijk. Afhankelijk van de stukken die ik speel, roep ik een beeld op in mijzelf om het gevoel van de muziek beter over te brengen. Bij een droevig verhaal breng ik de noten droevig en pas ik mijn gezichtsuitdrukking aan. Op dit moment ben ik bezig met het instuderen van een nieuw stuk waar ik helemaal weg van ben. Het is technisch heel moeilijk en mijn docent vond mij eerst hier nog niet klaar voor, maar nu wel. Het gaat om het eerste celloconcert van de componist Camille Saint Saëns. Het bijzondere aan deze compositie is dat het uit één lang verhaal bestaat, opgebouwd uit meerdere delen."
"Muziek maakt mij super enthousiast en soms gaan de noten er met mij vandoor. Met hulp van mijn docent, ouders en door het studeren krijg ik er steeds meer grip op. Muziek vult mijn emoties in en laat mij stralen. Zonder muziek ben ik niet compleet."

Astrid van Walsem

Muziekspelen is voor mij echt een hobby

Astrid van Walsem
Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden