Logo biltschecourant.nl


Jaap van den Burg op de hoogste top van de Kilimanjaro: de Uhuru Peak. 'Uhuru' betekent 'vrijheid' in Swahili en staat voor de onafhankelijkheid van Tanzania.
Jaap van den Burg op de hoogste top van de Kilimanjaro: de Uhuru Peak. 'Uhuru' betekent 'vrijheid' in Swahili en staat voor de onafhankelijkheid van Tanzania.

'Ik moest die berg wel beklimmen'

Bilthoven - Het is altijd in zijn hoofd blijven hangen om de Cotopaxi te beklimmen. Jaap: "Ik heb nog wel een appeltje te schillen met die berg." Gelukkig is hij doelgericht: "Als je een doel wilt bereiken, maak je plannen om dat te doen. Of je zet het uit je hoofd. Ik kon dat niet en stelde mezelf het doel om de berg te beklimmen voor m'n vijftigste."

door Sanne Lenselink

In februari vorig jaar zag Jaap een actie van War Child om de Kilimanjaro te beklimmen. "Ik gaf me gelijk op. In maart word ik vijftig dus moest ik wel opschieten." Pas later kwam hij erachter dat de Kilimanjaro twee meter lager is dan de Cotopaxi.
"Maar voor m'n gevoel heb ik met de Cotopaxi afgerekend. En met een lang gekoesterde droom van mij, komen zo óók de dromen van kinderen in oorlogsgebieden uit."

Jaap vertrok met 26 andere deelnemers, een Nederlandse expeditieleider, lokale gidsen en dragers. In totaal 118 man, verdeeld over drie groepen. "We klommen van kamp naar kamp steeds hoger de berg op. Zo'n kamp is niks meer dan een kale vlakte met ruimte om tenten op te zetten."
"Beneden was het 26 graden, op de top -15, dus je moet veel spullen meenemen. Daarom gaan er dragers mee die de spullen naar het volgende kamp brengen en alles klaarmaken voor het verblijf."


Naar de top

De beklimming was erg zwaar. "Nergens was het vlak. Soms liepen we vier uur op een dag, soms tien, afhankelijk van de afstand en hoogte die we moesten overbruggen."
"Vanaf 3000 meter groeit er bijna niks meer, het lijkt net een maanlandschap."

De laatste etappe omhoog duurde elf uur. "We vertrokken om twaalf uur 's nachts, er was net een vers pak sneeuw gevallen. Het is zo donker dat je alleen de voeten en rugzak van je voorganger ziet in het licht van je hoofdlampje." Op de top is nog maar de helft van de zuurstof. "Alles kost veel energie, we schuifelden voetje voor voetje zo'n drie meter per minuut omhoog."


Om zes uur 's ochtends kwam de zon op. Je hebt zo lang gelopen, bent helemaal uitgeput, en dan geeft de zon je nieuwe hoop om door te gaan." Wat het eerste was wat Jaap dacht op de top?
"Wauw, het is gelukt! Iedereen viel elkaar in de armen, een heel emotioneel moment vol blijdschap en opluchting."


Magisch afscheid

Na twintig minuten moesten ze alweer afdalen naar het kamp op 4600 meter hoogte. "Dat was nog zwaarder dan de beklimming, het ultieme doel had je al bereikt en je lichaam was op. Ik heb echt ervaren dat je sterker bent dan je denkt. Mentaal kan je je lichaam veel verder pushen. En het uitzicht is indrukwekkend. 's Nachts zag je de heldere sterrenhemel, de maan die de berg belicht en als je opzij keek, zag je in de verte steden liggen. Magisch."


"De afscheidsceremonie is mij het meest bijgebleven," vertelt Jaap. "Na de tocht vierden we met z'n allen feest. Je had geen woorden nodig om elkaar te begrijpen. Ook al had ieder een ander leven, alle verschillen vielen weg. Ik voelde zo'n grote verbondenheid. Bij de ceremonie hebben we veel spullen gedoneerd aan de gidsen en dragers. Van thermobroeken tot loopstokken en zonnebrillen. Ontroerend om te zien hoe blij ze waren."

reageer als eerste
Meer berichten