Jan Klok laat een glas-in-lood paneel zien dat hij zelf gemaakt heeft. FOTO: Julie Houben
Jan Klok laat een glas-in-lood paneel zien dat hij zelf gemaakt heeft. FOTO: Julie Houben (Foto: )

Na vijfenvijftig jaar stopt Jan Klok

Door Julie Houben

'Het prutsen met glas blijf ik doen'

Elke ochtend van 9 tot 1 uur is Jan Klok in zijn zaak aan de Herenweg in De Bilt te vinden. Hij maakt er zelf glas-in-lood panelen en helpt klanten met al hun wensen op het gebied van beglazing. Nog even, want hij stopt er mee. Na 55 jaar is het mooi geweest. 'Ik ben nu 78 en moet ook maar eens met pensioen.'

De Bilt - 'Voor plafond, vloer en wand, alles in één hand'. Dat was het motto van de zaak die Jan's vader in 1934 oprichtte. Een bedrijf in schilder- en glaswerk, doe het zelf en woninginrichting.

"Dit jaar bestaat het bedrijf 85 jaar", vertelt Jan met enige trots. "Ik kwam op mijn 23e in de zaak nadat ik mijn diploma meester-schilder had gehaald aan de vakopleiding in Zwolle. We hadden een groot aantal vaklieden in dienst. Ik deed samen met mijn vader de planning, offertes, financiën, inkoop, etc. Deze winkel lijkt misschien klein, maar hierachter is een enorme werkplaats en een opslag voor al onze machines, snijtafels, verf en glas in alle soorten en maten. We deden veel particulieren maar ook enorme klussen: het RIVM, gebouwen van de Universiteit Utrecht en het KNMI hebben we van binnen en buiten geschilderd."

Sinds 2010 is Jan Klok OZP'er, zoals hij dat noemt: een Ondernemer Zonder Personeel. "Ik was inmiddels 70 en wilde het wat rustiger aan doen. Nee, van stoppen was echt nog geen sprake. Niet vanwege het geld, want ik heb altijd goed voor mijn oudedagsvoorziening gezorgd. Maar ik wilde gewoon wat nuttigs blijven doen. Mijn vrouw was overleden, mijn enige zoon woont in Oostenrijk, moest ik dan achter de geraniums gaan zitten? Bovendien blijf ik zo ook onder de mensen en ik maak mensen blij met mooie en nuttige dingen." Zoals de glas-in-lood panelen die meteen opvallen bij binnenkomst in de zaak. "Die maak ik allemaal zelf. Mensen komen met kleine stukjes glas-in-lood waar ik dan weer iets verkoopbaars van maak, of ze komen uit oude kozijnen waar ik nieuw glas in moet zetten."

Dat 'prutsen' met glas blijft hij gewoon doen, dat is zijn hobby. Maar verder moet het toch maar een keer klaar zijn. "Ik trek er een half jaar voor uit. Dan hoop ik zoveel mogelijk verkocht te hebben van alles wat ik hier heb staan. Het doet te veel pijn om het uiteindelijk in een container af te voeren."

En daarna? "Genoeg te doen. Ik ben al jaren pastoraal medewerker bij de Oosterlicht kerk (voorheen Opstandingskerk). Nu bezoek ik 's middags af en toe oude en eenzame mensen maar straks kan ik dat ook in de ochtenden doen. Ik heb pas een cursus gevolgd om ook dementerende mensen en hun partners steun te bieden. Mooi werk. En ik kan wat vaker naar mijn zoon en kleinkinderen in Oostenrijk. Ook blijf ik betrokken bij de Ondernemersvereniging Hessenweg. Zo stond ik op Koningsdag voor de 20e keer het verkeer te regelen, samen met Anita van Ploeger. Lekker onder de mensen. En iemand moet het doen."

Meer berichten