Tussen de oude appelbomen geniet Jeroen van de resultaten van het harde werken. FOTO: Astrid van Walsem
Tussen de oude appelbomen geniet Jeroen van de resultaten van het harde werken. FOTO: Astrid van Walsem (Foto: Astrid van Walsem)

'Ik heb een haat-liefde verhouding'

door Astrid van Walsem

'Het is harder werken dan je denkt'

Verstopt naast het KNMI liggen de volkstuintjes van het Kloosterpark. Deze zomer maken wij kennis met enkele tuineigenaren.

De Bilt - Jeroen Jumelet, freelance fotograaf, geniet samen met zijn gezin sinds een jaar of tien van hun stukje grond. 'Het idee om een eigen volkstuintje te huren, is eigenlijk ontstaan tijdens een opdracht. Ik fotografeerde een man die heel verdrietig was om het opdoeken van zijn volkstuinencomplex. Die rust die daar hing, dat was heerlijk en toen is het idee in mijn hoofd geplant. Wij woonden toen in een appartement in De Bilt en gingen regelmatig een frisse neus halen in het Boetzelaerpark, maar als je daar zit, is het toch niet echt een plek van jezelf. In 2009 of 2010 ik weet het niet meer precies, hebben wij deze tuin overgenomen. Die kas, het schuurtje en de vier appelbomen stonden er al. De tuin was gelukkig al in goede staat. Vervolgens ben ik langs Europatuin gereden. Deze was failliet verklaard en hield uitverkoop. Mijn eerste tuinspullen en planten heb ik daar aangeschaft. Wat ik mij vooraf nooit realiseerde is dat je altijd bezig bent. Het werk is nooit af. In mijn hoofd heb ik de tuin in vlakken verdeeld en op deze manier organiseer ik de werkzaamheden. Het meest trots ben ik wel op mijn aardbeienstellage. Wij hebben op het complex geen elektriciteit maar ik heb toch een manier gevonden om de aardbeien min of meer automatisch te laten besproeien. Zie je die handpomp bij de schuur? Daarmee pomp ik water achter uit de sloot waarmee ik de emmers vul die ik vervolgens gooi in de plastic ton die boven de aardbeien staat. De aardbeien heb ik in houten bakken op palen gezet en daarin loopt een soort tuinslang die de aardbeien van water voorziet. En natuurlijk hangt er een net over alles heen om de plantjes tegen de vogels te beschermen.
Ik heb al snel geleerd dat je niet alles in een keer moet zaaien, want dan komt alles ook in een keer op en dat betekent dat je alles tegelijk moet oogsten. Stel je voor, dat je drie weken achter elkaar alleen maar boontjes eet. De truc is om gespreid te zaaien, zodat je ook gespreid kan oogsten. Ik sta er altijd versteld van hoeveel moeite je moet doen voor een gewas. Als je er bij stilstaat, is alles wat wij planten qua fruit en groente maar zwak. Ze mogen niet te droog of te nat worden, zijn continue onderworpen aan gevaren in de vorm van vogels, rupsen en andere insecten en allerlei soorten ziektes. Je moet al je gewassen echt vertroetelen. Vervolgens kijk je naar het onkruid. Onkruid groeit altijd en je doet er niks tegen. Soms vraag ik mij af of daar een levensles uit te trekken is. Elke groente vraagt ook om een eigen aparte behandeling. Je bent eigenlijk nooit klaar in de tuin. Ik heb wel een soort haat-liefde verhouding met deze plek. Het fijne van de tuin vind ik mijn nadenkmomenten. Rust en lekker met mijn handen bezig zijn. En sinds kort hebben wij een huis met tuin, maar wij houden deze tuin toch aan. Ik kan mijn eigen tomaten, paprika's en zelfgemaakte jam niet missen.'

Meer berichten