Anne Koen vertelt haar indrukwekkende levensverhaal. Ze schreef ze op als fragmenten in haar boek. FOTO: Jacco Groen
Anne Koen vertelt haar indrukwekkende levensverhaal. Ze schreef ze op als fragmenten in haar boek. FOTO: Jacco Groen (Foto: Jacco Groen)

Bamboe buigt maar breekt niet

door Els van Stratum

Een indrukwekkend levensverhaal

Anne Groen-Koen (86) vertelt haar indrukwekkende levensverhaal. Samen met haar ouders overleefde ze de interneringskampen in voormalig Nederlands Indië. Haar belevingen heeft ze in haar boek 'Bamboe buigt maar breekt niet' in de vorm van fragmenten beschreven.

Bilthoven – In het eerste deel van het boek beschrijft ze haar leven in de kampen gedurende de Japanse bezetting. Anne Koen verbleef daar samen met haar moeder ruim 3,5 jaar. Het tweede deel gaat over haar terugkeer naar Nederland, hoe moeizaam dit was, hoe ze draad van het gewone leven weer oppakte en hoe dit proces in volgende generaties doorwerkte.

Begin jaren 80 begon Anne met het schrijven van haar boek. Ze sprak nooit over de oorlog en haar ervaringen. Samen met haar man, Bob Groen sprak ze af dit onderwerp te mijden en hun kinderen hier niet mee te belasten. Dat bleek achteraf niet de juiste beslissing te zijn geweest, want tijdens een gesprek met haar dochter kwam het ter sprake. Zij vroeg haar moeder haar ervaringen op te schrijven, omdat het erover praten moeilijk was.

Anne: "Tijdens het schrijven van de dagboekfragmenten keek 'het kind' over mijn schouder mee. Het kind in mij nam het over. Het was als het ware of zij de pen vasthield en haar ervaringen als 12 jarig meisje opschreef. Herinneringen en situaties kwamen boven, als een film kwam het voorbij. Bij momenten was het heel emotioneel. Ik heb het schrijven van het boek als enorm helend ervaren, het was voor mij de beste therapie. Na al die jaren kon ik er afstand van nemen door het allemaal op papier te zetten."

In 1946 keerde Anne met haar vader en moeder terug naar Nederland. Ze ging naar de middelbare school en daarna naar, wat nu Rietveldacademie heet. Textiele vormgeving volgde ze en studeerde af in 1955. Een aantal jaar later behaalde ze haar akte tekenen. Anne ging les geven in textiele werkvormen aan scholen en groepen. Ook exposeerde ze regelmatig met haar wandkleden. Begin jaren 70 verhuisde Anne met haar man en kinderen naar Drenthe waar ze zich al snel thuis voelde. In Orvelte en Bakkeveen volgde ze cursussen en zelf gaf ze les en exposeerde regelmatig. In 1980 werd Anne ernstig ziek en ten gevolge daarvan blijvend invalide. Omdat het werken met textiel voor haar te zwaar werd is ze zich tijdens haar revalidatie gaan toeleggen op schilderen met acryl en aquarel. In de jaren daarna maakte Anne een collectie van ongeveer 30 schilderijen, vol met herinneringen uit haar kampperiode in Nederlands Indië. Anne: "Het gebeurde regelmatig dat ik een schilderij had gemaakt, er dan naar keek en realiseerde dat het een beeld was uit mijn kampverleden." Een aantal van haar schilderijen zijn te zien in haar boek.

Anne Schreef het boek voor haar kinderen, maar ook voor alle andere kinderen. Ze wil haar verhaal vertellen zodat men weet wat er allemaal is gebeurd. Anne: "Nederlands Indië was tenslotte ooit onderdeel van Nederland. Nederland heeft enorm geprofiteerd van de economische welvaart die er toen was".

Donderdag 15 augustus wordt om 13.30 uur de capitulatie van Japan herdacht bij het monument voor gemeentehuis Jagtlust. Het is dit jaar 74 jaar geleden dat met de capitulatie een einde kwam aan de Tweede Wereldoorlog in Azië.

Meer berichten