Evelien Ribbens, columnist, BBC
Evelien Ribbens, columnist, BBC

Luisteren is 'n vak

Column Evelien Ribbens

Het gebeurt iedereen wel eens, denk ik. Je vertelt aan een vriend of vriendin of een familielid iets waar je een probleem mee hebt. Vervolgens krijg je te horen hoe je het probleem moet oplossen. Goed bedoeld, maar eigenlijk hoopte je dat hij of zij even luistert en dat je, door er samen over te praten, iets dichter bij een oplossing komt.

Ook in de hulpverlening kan zoiets zomaar gebeuren. Mijn lief en ik hebben jarenlang gesprekken gevoerd bij een GGZ-instelling. Onze dochter was niet heel eenvoudig op te voeden. De meeste gesprekken gingen als volgt: wij vertelden, soms emotioneel, wat er gebeurd was en de hulpverleenster schreef voor hoe we voortaan moesten handelen. Het waren meestal adviezen die noch bij ons kind noch bij ons hoorden en dus ook niet werkten. Ook nadat geconstateerd werd dat ze autisme had, kregen we adviezen die misschien in andere situaties zin hadden, maar weinig aansloten bij wat we vertelden en hoe wij en ons kind in elkaar zaten.

Resultaat was dat ik een erg onzekere moeder werd. Ik had het gevoel dat ik het nooit goed deed. Het heeft me jaren gekost om van dat gevoel af te komen.

Ik werd er erg onzeker van

Bij MENS De Bilt hanteren we geen hele strakke hulpverleningsmethodiek. We werken wel vanuit twee duidelijke uitgangspunten: luister goed naar de persoon met wie je praat, en zoek samen naar een oplossing die bij die persoon past. Soms wordt dit de presentietheorie genoemd of het aansluiten bij de eigen kracht. Maar hoe je het noemt, maakt me niet uit, als je maar aansluit bij wat voor de man of vrouw tegenover je wenselijk en haalbaar is.

Onze dochter is uitgegroeid tot een leuke, eigenzinnige, zelfstandige vrouw. We zijn trots op haar. Blijkbaar hebben we toch best iets goed gedaan.

Meer berichten