Foto:

Goede voornemens

column Evelien Ribbens

We zetten de tv aan en schakelden naar het nationaal aftelmoment. ...3, 2,1, gelukkig nieuwjaar!!! Ik zoende mijn lief en vervolgens een heleboel zwagers en schoonzussen. En buiten gingen we even kijken naar hoe buurtgenoten in de Tilburgse nieuwbouwwijk waar we het oud-en-nieuwfeest vierden, hun maandsalarissen de lucht inschoten.

Het was een erg gezellige avond en nacht, maar over goede voornemens hadden we het met geen woord gehad. Het kan zijn doordat mijn schoonfamilieleden nog een stuk meer overgangen van het ene naar het volgende jaar hebben meegemaakt dan ik, en dat we eigenlijk collectief niet meer in goede voornemens geloven.

Op 1 januari hadden ze het in het tv-programma Een vandaag over goede voornemens. Meestal mislukken ze. En dat schijn te komen doordat we ze veel te vaag formuleren. Zoiets als "gezonder leven", "geduldiger zijn", "liever zijn voor elkaar".

Kansloos, zeiden ze bij Een vandaag. Je moet je voornemens eigenlijk SMART maken, daar kwam het op neer.
Specifiek,
Meetbaar,
Acceptabel,
Realistisch en
Tijdgebonden.

Alsnog nam ik mij wat dingen voor:

Ik ga minstens één keer bij week naar de sportschool. Ik betaal ervoor tenslotte, dus dan kan ik net zo goed gaan sporten.
Ik ga zorgen dat de anderhalve kilo die ik er de afgelopen maand bijgegeten heb, er weer af heb per 1 maart.
En, heel moeilijk, ik ga één avond per week offline zijn. Geen WhatsApp en Facebook, kortom, geen internet dus. Goed voor de rust aan mijn kop.

Nu ik dit stukje schrijf, is het 5 januari. Tot nu toe had ik iedere dag een smoes om niet naar die sportschool te gaan. En de lekkere dingen die over waren van de kerstdagen, moesten natuurlijk nog wel even opgegeten worden. En offline zijn? Morgen ga ik zwemmen. Mijn mobiel neem ik dan niet mee in het water, dus een mooie avond om offline te zijn.

Ik ben benieuwd of het lukt.

Meer berichten