<p>Trudy Knijn, emeritus hoogleraar sociale wetenschappen en vrijwilliger Steunpunt Vluchtelingen De Bilt. Foto: Annelien Nijland&nbsp;</p>

Trudy Knijn, emeritus hoogleraar sociale wetenschappen en vrijwilliger Steunpunt Vluchtelingen De Bilt. Foto: Annelien Nijland 

(Foto: Annelien Nijland)

Op naar een rechtvaardige bijstand

  Nieuwsflits

Sinds de invoering van de Participatiewet is de bijstand alsmaar onrechtvaardiger geworden. Dat is de sombere conclusie van de auteurs van 'Streng maar onrechtvaardig'. Trudie Knijn is een van hen. Ze merkt het ook in haar werk als vrijwilliger bij het Steunpunt Vluchtelingen De Bilt.

Groenekan - Trudie Knijn (67) is emeritus hoogleraar sociale wetenschappen aan de Universiteit Utrecht. De afgelopen jaren deed zij onderzoek naar de gevolgen van de Participatiewet voor mensen in de bijstand. "Ik zag veel problemen en collega-onderzoekers zagen dat ook. We besloten met een aantal wetenschappers een boek te schrijven waarin we onze onderzoeksresultaten hebben gebundeld. Onze conclusie is dat de bijstand sinds de Participatiewet echt onrechtvaardig is. Met een veel te sterke nadruk op tegenprestatie en fraudebestrijding, te weinig maatwerk en nauwelijks budget voor scholing en re-integratie. Bovendien word je in de bijstand om de raarste redenen gekort op de toch al steeds verder uitgeklede uitkering." Een sombere conclusie, beaamt Knijn. "Maar wij zijn niet de enigen die dit constateren. Het boek komt op een goed moment. De roep om de Participatiewet te veranderen komt van alle kanten. Deze wet vermorzelt mensen, in plaats van dat die hen weer laat participeren."

Ze merkt het ook in haar werk bij Steunpunt Vluchtelingen De Bilt. "Een hoger opgeleide statushouder, moeder van twee kleine kinderen, moest van de klantmanager van de RSD (Reg. Sociale Dienst) een schoonmaakbaan accepteren. Ik ken de wet goed en kreeg van het Steunpunt de vraag of we iets voor haar konden doen. Ik wist: een alleenstaande moeder met kinderen jonger dan vijf jaar in de bijstand is vrijgesteld van de arbeidsplicht. Dat was haar dus niet verteld! Ik opperde: laat haar in die tijd een opleiding doen, zodat ze straks een baan op haar niveau kan zoeken. Dat is voor haar én de samenleving beter. Het is gelukt. En ze heeft nu een baan. Zo moet het gaan. Maar zo ging het niet. Of de jongeman die geld leende van familie en vrienden. Hij betaalde alles netjes terug, maar werd tóch gekort op zijn bijstandsuitkering omdat ze de lening als inkomen beschouwden."

Gelukkig liggen er hoopvolle wetsvoorstellen om de bijstand wat rechtvaardiger te maken, vertelt Knijn. "De kostendelersregeling rond inwonende kinderen wordt minder streng, net als de bizarre kortingen om kleine, vaak onbedoelde, foutjes. Daarnaast worden giften tot 1000 euro per jaar toegestaan. 'Fijn!' dacht ik eerst. Geen korting meer op je uitkering of een boete als je iets extra's krijgt. Maar daarna zag ik de wrange keerzijde. Het echte probleem is dat de bijstandsuitkering simpelweg te weinig is om van te leven. Het kan toch niet zo zijn dat je familie dat maar moet aanvullen, als dat al mogelijk is?" Toch heeft ze goede hoop. "Onze wethouder Brommersma is er actief mee bezig. Ze heeft ons boek besteld. Ik ben benieuwd wat zij kan doen om de bijstand rechtvaardiger te maken."

Julie Houben

'Hij betaalde alles terug maar werd toch gekort'

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden